Xa van perdóns diante. Polos anos de antes, durante e despois.
Realmente non ía diso todo este conto, non da pandemia tampouco Todas podemos dar pena por cousas.
A verdade é que quero deixar de ser esta pena e ser a que era antes e non pode ser porque o tempo pasou e pisou.
Era e son. E vaime costar ser e está ben darse conta.
Retomar a maxia esa dos 18 agora con 46.
Estaría ben unha foto inocente da infancia para ilustrar e non vai ser porque os que o mereceron xa me coñeceron así. Anque despois o perdón