O orixinal.
Unha etapa, un descanso e as cellas...
Tantas cousas.
Mostrar mensagens com a etiqueta música. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta música. Mostrar todas as mensagens
9/10/2010
9/04/2009
O mes de remexer
Este para min é un mes de remexer: remexer nas fotos, remexer nos recordos, remexer nos días de vacacións, remexer nos festivos que quedan por diante, remexer entre os números do almanaque, remexer ideas na cabeza.
Hoxe tocou remexer agosto e despois de moito buscar botei de menos o Artenativa. Tiven que recurrir ao consabido baúl dos recordos e atopei a Projecto Mourente e a The Homens (sen raias, por espontáneos) tamén remexidos.
Festivalga (porque Valga era unha festa)
Xa sei, hai festivais a fartar, pero neste pasábase tan ben...
Hoxe tocou remexer agosto e despois de moito buscar botei de menos o Artenativa. Tiven que recurrir ao consabido baúl dos recordos e atopei a Projecto Mourente e a The Homens (sen raias, por espontáneos) tamén remexidos.
Festivalga (porque Valga era unha festa)
Xa sei, hai festivais a fartar, pero neste pasábase tan ben...
6/13/2009
Que eras ti o do outro lado
The Legendary Tiger Man-Honey, you´re too much
E, por veces, lembrar unha clase de luz.
(vístome e deixo outra versión homenaxe a Betty Page)
E, por veces, lembrar unha clase de luz.
(vístome e deixo outra versión homenaxe a Betty Page)
9/09/2008
Strangelets
O día que remate o mundo, todo será tan estúpido coma as consecuencias do impacto dun mosquito contra a túa cabeza.
The Doors-Break on through
Ás veces xa o é.
The Doors-Break on through
Ás veces xa o é.
8/11/2008
Pensamentos post-Valga 08
Dixo un tal Simon Frith que "a música é capaz de crear unha identidade colectiva" de feito a música folk é o que fai, conserva as raíces, a tradición de cada lugar, formando un guetiño pechado a influencias externas, reafirmando así unha identidade. Despois ven a evolución desa música e aparecen sons coma os de Luar na Lubre, Berrogüeto, Espido, Nordestinas, Milladoiro etc que tamén están moi ben e siguen espallando ese concepto de identidade fora das nosas fronteiras.
A identidade colectiva que pode crear a música tamén se ve reflexada na indumentaria, un xeito de diferenciarse/identificarse a través da estética que acompaña aos grupos e xa me paso ao pop: as raias de The Homens, a liña de roupa customizada dos Franc3s, ver aos membros de Nadadora é como mirar un escaparate de tenda de moda, as corbatas monocromas de Quant, o estilazo dos integrantes de Projecto Mourente, a camiseta-pendrive de Nouvelle Cuisine, a estética escura dos Triángulo de Amor Bizarro, The Blows tan maqueados e tan británicos(ou xa non?), Niño y Pistola agora máis guapiños e, que vou dicir...gústame moito máis esta estética, este coidado na apariencia que se nota tamén no coidado que poñen ao facer música.
Digamos que esa é a solución ao que Martin Wu dixo un día "O problema da música galega é a falta de hixiene", frase presente nun recuncho moderno deste país a rebosar palestinas e complementos da Rúa Nova en Compostela (que non digo que non sexa hixiénico, ollo, pero gústame máis ver uns pitillos, unhas Converse, unhas crachás divertidas, unhas gafas de pasta, unhas camisetas que poñan Morrissey por poñer un caso e prendas do estilo)
Falando de letras, non vou dicir que as letras popeiras sexan as máis profundas, reivindicativas ou o que sexa comparadas con calquera outro estilo musical, pero hai quen pode capear ben un temporal como Ataque Escampe ou Fanny&Alexander, que o de musicar poesía autóctona xa leva mensaxe encima.
E falo destes grupos porque son uns cantos dos que me gustan e case todos estiveron presentes no Artenativa en Valga nalgunha das súas dúas edicións, razón de máis para ter asistido: un festival cun traballazo detrás e cuns cartaces moi apetecibles e sen ter que ir buscar grupos fora de aquí, porque os de aquí tamén triunfan aló onde van.
Ía ser un pouco rancia e queixarme da pouca xente que fora en comparación con outros festivais do estilo, pero vou pensar que á terceira edición irá a vencida e que como dixo Edu de Nadadora, hai que ampliar o círculo de amigos para que o ano que ven Valga estea cheo de xente, e engado, de persoas que valoran o esforzo que fan estes rapaces e a música con denominación de orixe, que para min non facía falla que viñesen os de Galicia Escoita a dicir que montaban o Benicassim galego, porque Valga xa o é de sobra.
Despois de Valga está o tema A Polo Ghit e tamén teño a esperanza de que a terceira edición vaia a vencida, máis ca nada porque creo que o de "canción do verán" aínda non quedou claro ata agora e xa que o gañador vai ir a Laponia, digo eu que podiamos facer algo semellante ao que fixo Suecia con ABBA e o seu Waterloo, ou Israel con Izhar Cohen co Abanibi Aboebé se falamos de Eurovisión ou Rumania con O-Zone e o seu Dragostea din tei en canto a cancións do verán. Eu teño moi claro que canción debería ir (dixen que ía subornar ao Sr Pereiro, pero non son nada sutil para esas cousas e un suborno queda moi feo, así que deixo este comentario e a ver que pasa) e no caso de que Projecto Mourente non fose, outras opcións boas serían Roger de Flor ou Boy Elliot and the Plastic Bags.
Todo isto non é máis que unha opinión moi persoal, pero son estes detalles os que hai que coidar, a toda esta xente que está facendo cousas e movéndose, que teñen boas ideas (Artenativa), que son bos no que fan (os grupos que pasan por Valga), son os mellores representantes que a día de hoxe pode ter Galicia musicalmente, porque non se estancan en guetos, as identidades tamén evolucionan e enriquécense e non por iso renuncian ás súas raíces e Galiza é moito máis ca folk, máis ca ska e do que se ve en Desde Galicia para el mundo e estou segura de que lle pode interesar a xente que non é galega, que podemos deixar de pecharnos un pouco comezando por nós mesmos.
Din que estamos nun dos mellores momentos en canto a festivais e música así que non hai que facer outra cousa máis que apoialos, mimalos e valorarlle o esforzo que fan, porque son coma tesouros e sería unha pena que todo isto se perdera namais comezar e a ver se dunha vez alguén é profeta na nosa terra e que a nosa terra sexa Valga.
Apuntamentos a maiores:
-Nadadora non son ñoños, en directo sonan moi ben.
-Paréceme fatal que os da RTVG poñan Disco 2000 (nada en contra do programa, cantos máis mellor) na RG e non fagan o mesmo con Radio Oceánica (moito máis rica en opinións, gustos e estilos ao meu parecer)
-Nada máis que se me estropea o karma.
Máis do Artenativa 08
Memoria de Valga
Artenativa 08 (ou Festivalga)
Fotos
A identidade colectiva que pode crear a música tamén se ve reflexada na indumentaria, un xeito de diferenciarse/identificarse a través da estética que acompaña aos grupos e xa me paso ao pop: as raias de The Homens, a liña de roupa customizada dos Franc3s, ver aos membros de Nadadora é como mirar un escaparate de tenda de moda, as corbatas monocromas de Quant, o estilazo dos integrantes de Projecto Mourente, a camiseta-pendrive de Nouvelle Cuisine, a estética escura dos Triángulo de Amor Bizarro, The Blows tan maqueados e tan británicos(ou xa non?), Niño y Pistola agora máis guapiños e, que vou dicir...gústame moito máis esta estética, este coidado na apariencia que se nota tamén no coidado que poñen ao facer música.
Digamos que esa é a solución ao que Martin Wu dixo un día "O problema da música galega é a falta de hixiene", frase presente nun recuncho moderno deste país a rebosar palestinas e complementos da Rúa Nova en Compostela (que non digo que non sexa hixiénico, ollo, pero gústame máis ver uns pitillos, unhas Converse, unhas crachás divertidas, unhas gafas de pasta, unhas camisetas que poñan Morrissey por poñer un caso e prendas do estilo)
Falando de letras, non vou dicir que as letras popeiras sexan as máis profundas, reivindicativas ou o que sexa comparadas con calquera outro estilo musical, pero hai quen pode capear ben un temporal como Ataque Escampe ou Fanny&Alexander, que o de musicar poesía autóctona xa leva mensaxe encima.
E falo destes grupos porque son uns cantos dos que me gustan e case todos estiveron presentes no Artenativa en Valga nalgunha das súas dúas edicións, razón de máis para ter asistido: un festival cun traballazo detrás e cuns cartaces moi apetecibles e sen ter que ir buscar grupos fora de aquí, porque os de aquí tamén triunfan aló onde van.
Ía ser un pouco rancia e queixarme da pouca xente que fora en comparación con outros festivais do estilo, pero vou pensar que á terceira edición irá a vencida e que como dixo Edu de Nadadora, hai que ampliar o círculo de amigos para que o ano que ven Valga estea cheo de xente, e engado, de persoas que valoran o esforzo que fan estes rapaces e a música con denominación de orixe, que para min non facía falla que viñesen os de Galicia Escoita a dicir que montaban o Benicassim galego, porque Valga xa o é de sobra.
Despois de Valga está o tema A Polo Ghit e tamén teño a esperanza de que a terceira edición vaia a vencida, máis ca nada porque creo que o de "canción do verán" aínda non quedou claro ata agora e xa que o gañador vai ir a Laponia, digo eu que podiamos facer algo semellante ao que fixo Suecia con ABBA e o seu Waterloo, ou Israel con Izhar Cohen co Abanibi Aboebé se falamos de Eurovisión ou Rumania con O-Zone e o seu Dragostea din tei en canto a cancións do verán. Eu teño moi claro que canción debería ir (dixen que ía subornar ao Sr Pereiro, pero non son nada sutil para esas cousas e un suborno queda moi feo, así que deixo este comentario e a ver que pasa) e no caso de que Projecto Mourente non fose, outras opcións boas serían Roger de Flor ou Boy Elliot and the Plastic Bags.
Todo isto non é máis que unha opinión moi persoal, pero son estes detalles os que hai que coidar, a toda esta xente que está facendo cousas e movéndose, que teñen boas ideas (Artenativa), que son bos no que fan (os grupos que pasan por Valga), son os mellores representantes que a día de hoxe pode ter Galicia musicalmente, porque non se estancan en guetos, as identidades tamén evolucionan e enriquécense e non por iso renuncian ás súas raíces e Galiza é moito máis ca folk, máis ca ska e do que se ve en Desde Galicia para el mundo e estou segura de que lle pode interesar a xente que non é galega, que podemos deixar de pecharnos un pouco comezando por nós mesmos.
Din que estamos nun dos mellores momentos en canto a festivais e música así que non hai que facer outra cousa máis que apoialos, mimalos e valorarlle o esforzo que fan, porque son coma tesouros e sería unha pena que todo isto se perdera namais comezar e a ver se dunha vez alguén é profeta na nosa terra e que a nosa terra sexa Valga.
Apuntamentos a maiores:
-Nadadora non son ñoños, en directo sonan moi ben.
-Paréceme fatal que os da RTVG poñan Disco 2000 (nada en contra do programa, cantos máis mellor) na RG e non fagan o mesmo con Radio Oceánica (moito máis rica en opinións, gustos e estilos ao meu parecer)
-Nada máis que se me estropea o karma.
Máis do Artenativa 08
Memoria de Valga
Artenativa 08 (ou Festivalga)
Fotos
8/09/2008
7/20/2008
She wasn't looking for me. She was looking for Kris Kristofferson. And to be indiscreet, I wasn't looking for her, I was looking for Brigitte Bardot. But through a curious twist of fate, we found ourselves on the same elevator.
A great surprise lying with you, baby
Making your sweet little sound
Leonard Cohen-Chelsea Hotel 1
Despois cambiou de opinión en Chelsea Hotel#2
I remember you well in the Chelsea Hotel,
that's all, I don't even think of you that often
(non te preocupes Janis, se se molestou en falar de ti é que lle importaches, tanto como el a ti)
A great surprise lying with you, baby
Making your sweet little sound
Leonard Cohen-Chelsea Hotel 1
Despois cambiou de opinión en Chelsea Hotel#2
I remember you well in the Chelsea Hotel,
that's all, I don't even think of you that often
(non te preocupes Janis, se se molestou en falar de ti é que lle importaches, tanto como el a ti)
5/29/2008
Love Revolution
Lenny Kravitz-Love, love, love
Creo que comecei a envexar e a odiar cando me enterei que a Vanessa Paradis estaba con Lenny. A partir de aí, toleei.
Creo que comecei a envexar e a odiar cando me enterei que a Vanessa Paradis estaba con Lenny. A partir de aí, toleei.
5/07/2008
Os piores inimigos
Projecto Mourente-Os piores inimigos
...sempre sorrirán.
Xenial Projecto Mourente, esta canción acaba de engaiolarme por moitos motivos.
www.myspace.com/projectomourente
...sempre sorrirán.
Xenial Projecto Mourente, esta canción acaba de engaiolarme por moitos motivos.
www.myspace.com/projectomourente
4/07/2008
3/15/2008
Begging you for mercy
Duffy-Mercy
Gasto unha apariencia de nena loira estúpida pero por dentro estame estoupando a morena drogadicta chea de vicio.
http://www.myspace.com/duffymyspace
http://www.myspace.com/amywinehouse
Gasto unha apariencia de nena loira estúpida pero por dentro estame estoupando a morena drogadicta chea de vicio.
http://www.myspace.com/duffymyspace
http://www.myspace.com/amywinehouse
2/24/2008
11/13/2007
Entradas Ornette Coleman
O concerto de Ornette Coleman no Pazo da Ópera está enmarcado nas actividades do 40 aniversario da Fundación Barrié. As entradas son de balde e so se podían retirar dúas por persoa.
A min déronme tres.
11/04/2007
A Festa de Presentación na NASA
Ir aos concertos é atoparse con moitos amigos e iso fai que apeteza moito máis. O venres na Festa de Presentación dos novos discos de The Homens e Fanny + Alexander eramos uns cantos: Rosa, Harvey, Zerovacas, Mario, Lorena, ghanito, Sak, Kate, Juanma e brunhaven (felicidades con atraso) así de primeiras.
O concerto comezou ás dez e cuarto aproximadamente, bastante puntuais, cousa á que non estamos acostumados. Creo que foi iso o que fixo que gran parte da xente non estivese na primeira actuación de Fanny + Alexander, que se enfrentaron bastante ben aos nervios e á expectación dos que alí estabamos. AK-77 di que o escenario lles quedaba un pouco grande e ben pode ser certo, noutro tipo de ambiente máis tranquilo e acolledor pode que o seu directo se desfrute moito máis.
Pola miña parte darlle a noraboa a Noel e a Efi.
Fanny + Alexander na NASA
Despois de tocar 6 cancións e rematar con Merda de dj foi o turno de The Homens que, coma sempre, nos fixeron saltar e berrar diante do escenario.
Estes rapaces sempre sorprenden nos concertos e se en Valga, no Artenativa, Martiño ensinaba uns calzóns raiados e tiraban bonequiños, o venres na NASA tiraron máis bonequiños, Roi rompeu o amplificador do baixo, Projecto Mourente subiu con eles unha vez máis ao escenario acompañado dos berridos dos seus fans e nun momento, case sen darnos conta, estaba un samesugo (AK-77 dixit) e Alonso co seu acordeón acompañando aos The Homens, tocando todos xuntos.
So faltou que os de Noise Project subisen tamén porque algún deles xa ía preparado co uniforme de raias.
The Homens na NASA
Despois fomos por aí de festa e, coma sempre, pasámolo moi ben. Chegamos a última hora ao Krooner con baixas nas filas pero alí estaban Helena máis o Zé Pequeno dos The Phantom Keys para que o ambiente non decaese.
E como neste blog non hai política de privacidade, tampouco a vou inventar, e so vou poñer unha foto de famosos, a saber: Roi, Efi e Mourente.
O concerto comezou ás dez e cuarto aproximadamente, bastante puntuais, cousa á que non estamos acostumados. Creo que foi iso o que fixo que gran parte da xente non estivese na primeira actuación de Fanny + Alexander, que se enfrentaron bastante ben aos nervios e á expectación dos que alí estabamos. AK-77 di que o escenario lles quedaba un pouco grande e ben pode ser certo, noutro tipo de ambiente máis tranquilo e acolledor pode que o seu directo se desfrute moito máis.
Pola miña parte darlle a noraboa a Noel e a Efi.
Fanny + Alexander na NASA
Despois de tocar 6 cancións e rematar con Merda de dj foi o turno de The Homens que, coma sempre, nos fixeron saltar e berrar diante do escenario.
Estes rapaces sempre sorprenden nos concertos e se en Valga, no Artenativa, Martiño ensinaba uns calzóns raiados e tiraban bonequiños, o venres na NASA tiraron máis bonequiños, Roi rompeu o amplificador do baixo, Projecto Mourente subiu con eles unha vez máis ao escenario acompañado dos berridos dos seus fans e nun momento, case sen darnos conta, estaba un samesugo (AK-77 dixit) e Alonso co seu acordeón acompañando aos The Homens, tocando todos xuntos.
So faltou que os de Noise Project subisen tamén porque algún deles xa ía preparado co uniforme de raias.
The Homens na NASA
Despois fomos por aí de festa e, coma sempre, pasámolo moi ben. Chegamos a última hora ao Krooner con baixas nas filas pero alí estaban Helena máis o Zé Pequeno dos The Phantom Keys para que o ambiente non decaese.
E como neste blog non hai política de privacidade, tampouco a vou inventar, e so vou poñer unha foto de famosos, a saber: Roi, Efi e Mourente.
11/01/2007
Maria Silenzo
Andamos a estas horas ghanito máis eu escoitando Tres de The Homens e Finais dos 70s, comezos dos 80s de Fanny+Alexander con vistas ao concerto do venres na NASA. Despois de darlle un repaso a todas as cancións, neste momento, quedo con María Silenzo e con Ameite tanto. Namorei.
Vídeo de Ameite tanto (adaptación dun poema de Pilar Pallarés)
Aquí María Silenzo por Fanny+Alexander.
E aquí María Silenzo por Ricardo Carvalho Calero.
Vídeo de Ameite tanto (adaptación dun poema de Pilar Pallarés)
Aquí María Silenzo por Fanny+Alexander.
E aquí María Silenzo por Ricardo Carvalho Calero.
MARÍA SILENZO
Cabeleira de choiva, ollos de brétema:
María Silenzo, esfarrapada, á espreita.
Sempre agardando, pola noite, as barcas.
A tua anguria fala con olladas.
María Nocturna: no peirán, qué esperas?
Polo día non vives?
Naces cada solpor? Cás da primeira estrela?
María Silenzo sempre dura e muda…
Cál é a barca que agardas?
Das fontes dos teus ollos
fluien ríos de sono.
Pero tí sempre dura e desvelada,
batida polo vento no peirán…
María Silenzo, eu roubaría
no ceo
a estrela de mel,
na iauga
a estrela de prata,
para che mercar a fala.
Se queres ulir frores
dareiche a fror da lua.
María do Mar. qué barca agardas?
Queres o sol, carne da lua fría?
O sol é un porco-espiño disfrazado.
No mar agora, ourizo do mar durme.
Pescado pola cana do abrinte,
eicho de dar, raiolante e mollado.
María Silenzo, Voz Dormida, fala!
Qué afogado esperas,
María da Sombriza Espranza?
María Silenzo: agardas a tua voz?
As ondas do mar levado roubároncha?
De choiva e vento vestida,
María Silenzo, calada…
10/03/2007
alDDao
Lucía Aldao e Diego Delgado son os responsables de alDDao, que nos agasallaron con She´s lost control que xa teriades escoitado por aí.
A novidade hoxe é que son finalistas do Festival Greenspace de Heineken. A ver se hai sorte !
A novidade hoxe é que son finalistas do Festival Greenspace de Heineken. A ver se hai sorte !
8/22/2007
Y dime si, si
Miguel Bosé-Nena
Mira que eu non son fan de Miguel Bosé pero teño que dicir que o concerto en Pontevedra estivo xenial: puntual e case dúas horas cantando que los chicos no lloran, contando as diabluras de don diablo, berrando seré tú amante bandido e dicir bien, bien, bien, nadie como tú me sabe hacer un café. Paseino pipa entre o abarrote da xente.
O mellor do concerto foi poder ver e escoitar a Mili Vizcaíno, a rapaza da dereita, que o acompaña nesta xira. E se algún día queredes escoitar bossa-nova ben cantada (ou calquera outra cousa), chamádea a ela.
Eu sigo con Nena na cabeza.
Mira que eu non son fan de Miguel Bosé pero teño que dicir que o concerto en Pontevedra estivo xenial: puntual e case dúas horas cantando que los chicos no lloran, contando as diabluras de don diablo, berrando seré tú amante bandido e dicir bien, bien, bien, nadie como tú me sabe hacer un café. Paseino pipa entre o abarrote da xente.
O mellor do concerto foi poder ver e escoitar a Mili Vizcaíno, a rapaza da dereita, que o acompaña nesta xira. E se algún día queredes escoitar bossa-nova ben cantada (ou calquera outra cousa), chamádea a ela.
Eu sigo con Nena na cabeza.
Subscrever:
Mensagens (Atom)