Mostrar mensagens com a etiqueta meme. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta meme. Mostrar todas as mensagens

11/19/2009

Meme do libro galego e portugués

An manda un meme, o do libro galego e portugués, comezado por Manuel. Sortearase un libro entre todos os que comenten nesta entrada o día 30 de novembro. Manuel apuntaba que sería ben que o libro escollido para sortear fose dalgún autor ou autora da zona.

Vivo na Coruña e foi aquí, da man de María, onde coñecín a Diego Ameixeiras. Así que, como o rapaz me caeu ben, decidín que o libro que vou sortear será Dime algo sucio.

Suponse que debería pasar o meme a outras persoas, pero como a blogomorgue anda moi morrida, os zombis que anden por aí e lean isto, se lles apetece unirse a este meme, que se unan, e se non a comentar neste post, mortos vivintes, que se sortea un libro!!

2/03/2009

Recuncando no "Eu sei" e meme (se queredes)

Eu sei que no ano 2000 os adxudicatarios das obras do tramo da alta velocidade que queda a carón da miña casa foron OHL e a súa filial Guinovart & Obras y Servicios Hispania, pertencentes ao GRUPO VILLAR MIR. Villar Mir, famoso de xeito vergoñento e con atisbos de corrupción polo caso da mina de Serrabal. Dubido que este home sufrise as consecuencias do seu comportamento. As obras finalizaron no 2005. Tiveron que facer un túnel e durante días, ás 3 da mañá, os cristais das ventás tremeron por mor dos estoupidos. Cando menos non houbo fendas nas casas cercanas, pero o descanso dos veciños rompeuse esas noites. Tiveron que facer pontes para o paso das carreteras por riba das novas vías. Unha delas tirárona 2 veces porque o terreo non aguantaba, anque os estudos xeolóxicos tiñan moi claro que si. Á terceira foi a vencida, pero estiñaron as fontes todas que alí había canalizando as augas subterráneas cara o río. Manaron anos e o tren xa non para na miña casa.

O río que pasa a carón da miña casa é o Lengüelle. Ven de Cerceda, onde está Sogama, onde está Areosa, onde está Danigal. Sempre considerei á auga do río, a das fontes, unha das cousas máis sagradas do mundo: sei a forza que ten cando hai enchentes, da beleza en primavera mentres andamos a pescar e sei dos veráns con risos nas súas augas frías. Sei que o que se facía en Sogama (a da Xunta, a de Fenosa), río arriba, era contaminar as augas que pasan a carón da casa. Sei que os responsables botan terra por riba da porcallada pensando que se continúan agachando os feitos, non imos pedir explicacións. O que non saben é que a auga na que lavan despois as mans está tan contaminada coma o Lengüelle o estivo en cada verquido e os responsables deberían, metaforicamente, estar coma as troitas eses días: mortos.

Dóeme a cabeza e penso nas pílulas enterradas en Cerceda, penso nos hospitais. A semana pasada foi de infarto: de urxencias no aínda chamado Juan Canalejo a urxencias no CHUS en Santiago, foi neste último onde vin unha situación deprimente: cortinas suxas manchadas de sangue, o barullo da feira e móbiles soando diante de cartaces que pregaban silencio e teléfonos apagados. Os familiares campando a pracer por urxencias, facendo de enfermeiros dos pacientes diante de cartaces nas paredes denunciando a diminución do persoal de urxencias. Sei que é deprimente, sei que é de vergoña, sei que me estou enfadando.

Sei tamén que me enfadei hai uns días. Cando acudín a unha ortopedia solicitando unha serie de aparellos precisos para o meu traballo. Cando me dixeron que non oíran falar diso na súa vida e que o que pedía non existía. Cando insistín, cando lle repito o nome dos aparellos e cando San Google lles amosa que si existe o que quero. E enfadeime cando tentaron camuflar a súa ignorancia, a súa pouca profesionalidade, a súa falta de humildade contestándome: "Claro, es que como lo dijiste en gallego...". Realmente estáballe pedindo as cousas polo seu nome comercial, o seu nome en inglés. Sei que hai quen non soporta que faga a miña vida en galego con normalidade e sei que son intransixentes, totalitarios e irrespetuosos para comigo.

Isto é o único que eu sei de primeira man, pouco, pero seino. Quen goberne ten que saber para quen e onde vai gobernar e ter claro que é unha responsabilidade.

E ti que sabes? Máis ca min, supoño.



10/07/2008

E se hoxe rematase todo...

Vía acedre chégame o meme que Mario atopou por aí, aló vamos:

Se fose a fin do mundo...

1. Que canción che gustaría escoitar?

Ningunha en especial e todas en xeral, tirando de last.fm escollería tags tales como mowtown, twee, britpop, sweden ou algo semellante.

2. A que libro lle botarías un ollo?

Non creo que se me dese por ler, se acaso rematar o último que ande a ler, por iso de non morrer coa intriga. Pero non ían ser os libros os que me preocupasen nese intre.

3. Con quen che gustaría falar?


Con quen estivese ao meu carón, neste caso J., adicar unhas palabras á familia e unhas mensaxes aos amigos, que supoño que estarían tamén preparándose para a fin do mundo.

4. Que che gustaría comer?

Chocolate ou xeado de limón ou pipas e café ou licor café ou cervexa ou zume de laranxa (é que agora mesmo ando de sobremesa e se vai rematar o mundo é o que me apetece)

5. Que farías e que che queda pendente por facer?

Pois collería o coche e tiraría cara Fisterra ou cara San Andrés de Teixido ou cara algún sitio con mar lonxe da cidade, coa música e comida/bebida anteriormente escollida e cun libro de poesía para non ler no asento de atrás. Supoñendo que chegase ao sitio escollido, pois disfrutar da compaña e acompañamentos.

Se remata o mundo non creo que me arrepinta de nada nin pense no que me quede por facer, a día de hoxe quero facer moitas cousas, tantas, que xa me pesa non telas feito antes...pero se hoxe remata todo, tede por seguro que non me vou amargar pensando nelas.

Living la vida loca



5/08/2008

Istoria de I

Gústame moito este novo proxecto de Igor Lugrís, Poesía para ver/poesía para ler, do que forma parte o poema A minha língua quero na túa boca.



E eu sígo tentando facer poemas de abecedario para outro proxecto seu.

Istoria

I. Inféstana inmumerables imbecilidades (idiotas).
Iscade insectos!
Insisten insaciables: imposibilítana. Irrompen insanos, invádena intratables, infernais (in)humanos. Inféctante I.
I-kurriña, I imperturbable, I inspira.
I inventa illas inaccesibles, icebergs interoceánicos, ideas incribles, ignotos istmos, iglús icosaédricos, isoglosas ilegais…incluso invernos ibicencos.
Inventas iso I, invéntalo imparablemente, impetuosa. Inventas infinitos instantes, inmunízaste imaxinando isto.
Ignición.
I implosiona: impúlsase incontrolablemente, inalcanzable, ilesa…indecentemente impúdica.

I´m I.


4/24/2008

Enjuto Mojamuto

Despois de ver a Enjuto Mojamuto instalando Ubuntu, lembrei o meme pendente (outro) que tiña, convidada da man da Pirámide. Vai o meme e o meu video preferido de Enjuto:

Enjuto Mojamuto-El peor día de mi vida


Voz en off> Cantas horas ao día de media pasas conectad@ a Internet?
Enjut@> Entre catro e seis horas e despois de ver en The Inquirer que se se pasan máis de 30 horas á semana navegando por Internet es un ciberadicto e precisas tratamento, rematei pensando o obvio: Enjuto somos todos.
Voz en off> Cantas contas de correo tes?
Enjut@> Tres.
Voz en off> De cantas redes sociais es?
Enjut@> Flickr, Last.fm, twitter, chuza! (se se considera rede social, que eu si) e xa non contamos o facebook que me rematei aburrindo do conto. O youtube tamén vale? Blogomillo? (non, que está morto)
Voz en off> Que che gusta máis para expresarte: o blogue, a wiki, flickr ou twiter?
Enjut@> O blogue e non me preguntes por que.
Voz en off>Cantos blogueir@s coñeces persoalmente?
Enjut@> Moitos/as...non quedamos que son coma os cus e que cada persoa ten un? E sigue sendo certo que uns son máis bonitos e apetecibles ca outros.
Voz en off> Cant@s blogueir@s les habitualmente?
Enjut@>Pois non teño intención de poñerme a contalos, pero tamén moitos/as.

e quen queira facelo que o faga!


4/09/2008

Meme dos regalos

Convidada por Mario e pola rapaza do arco a este meme, estiven pensando cales foran os peores regalos que me fixeron. O conto é que malos, malos non houbo, pero si uns pouquiños que non cheguei a usar nunca porque non cadran moito comigo e aquí están:

1. Un xersei rosa cantoso desa lá que pica, de cuello super-alto.

2. Un bolso de man de Tous que cadra máis con outra persoa calquera que comigo.

3. Outro bolso de cor rosa pau, moi chusco o bolso se non fose pola cor.

Agora que me decato, os tres regalos foron feitos pola mesma persoa e os tres son rosa. O problema é que esa persoa dame que ten un concepto de min totalmente errado e que, anque me gusta moito o rosa, non acertou nas tonalidades.

Agora ando pensando como facer frente a outra argallada que comezou cunha fotografía de oko feita por Caufield, pasou a fer, converteuse en meme cun comentario de Modesto e que ghanito acaba de seguir.


3/16/2008

Outra Semana Santa de paixón

É chegar a Semana Santa e desmadrarse o persoal!!

Ferve a rede en Vieiros e un novo meme: que 5 blogueir@s foderías? por parte da carapuchiña.

Se internet is for pr0n, Galicia tamén o é (imaxe dos traballos manuais de arrais)


2/24/2008

Substancia sen sentido

Tomando o relevo de Estíbaliz e descubrindo a Perec da súa man.

Substancia sen sentido

Satélites soviéticos sostidos sobre soles. Son similar.
Son sospeitosa, son sílfide sideral, serena, silenciosa, semellando sorrir silvestremente, sosegada, sen sortellas, sen soldaduras. Soa, silabando silencios sinistros.

Sopeso sensacións sistemáticamente, sen saber se sospeitan, sen sentido, sen saber se son sobrevalorada, se satélites similares son suicidados, se son sacrílega, se saturo sentidos, se son….se sinceiramente son sintagma.

Supuro solitario suicidio, si. Soporto sopor, sapos, serpes, suceden sinusoidais saciantes, suceden sinsabores, suceden simas sórdidas, sufócome, sublévome, subxúganme, subordínome. “Succióname suicidio”, suplico.

Saberei ser substancia sen sentido?
Sempiterno salto. Solfeo. Si sostido, sonoro, Si, Si, Si, segue soando. Sónica soterrada, seductoras síntesis sentimentais, seguidamente sombras sensuais sobre sabas sedosas, semen salgado, saliva suorosa, sístoles sismográficas.
Sonámbula, sumérxome submisa. Sempre suxa. Sempre soa, sen sentido.

Saberei ser substancia sen sentido?
Si. Son so soma, semántica socorrida.
Son. Seino sen sabelo, sen soportalo.

Siloxismo: sáname, sacrifícame sádicamente, sepúltame seccionándome sépalos.

Sacro salto: sen sangrar, suspiro sílabas sensuais. Sabio, se soubeches saciarme.


10/28/2007

O meme das 8 cousas

Como está de dios que as reunións de Beers&Blogs do Corublogs se me resisten por circunstancias varias, voume integrar no grupo doutro xeito (porque nos foros como que tamén participo pouco). Lordmax manda un meme bastante sinxelo:

-Facer un listado de 8 cousas, as que sexan.
-Escribir esas 8 cousas no blogue e explicar como vai o meme.
-Seleccionar a 8 persoas para que o sigan e poñelos no blogue.
-Deixar un comentario no blogue conforme foron convidados a xogar e facendo referencia ao propio post "O meme das 8 cousas"

Pois aí vai, o que saia.

1. A eterna búsqueda da felicidade. Pode chegar a ser algo tan imposible que fai de calquera persoa unha amargada. Ás veces pásame, que non sei disfrutar o momento e que ando pensando nas posibles cousas que poden ir mal, en vez de centrarme no momento e decatarme de que, realmente, nunca fun tan feliz na vida.

2. Meu pai, miña nai e meu irmán. Cada día valoro máis ter familia, ter esta familia. A pesar de todo, que non é pouco.

3. A xente que me quere e que quero. Persoas ás que non coido e que me coidan, ás que nunca lle estarei o suficientemente agradecida. O apoio que recibo penso que nunca é ben pagado e haberá que aprender a facer sentir aos demais todo o que me fan sentir a min.

4. Empatía. Unha cualidade que se debería valorar moito máis.

5. A música, que me uniu a moita xente e me descubre moita máis.

6. A noite. Porque fai que todo se vexa doutro xeito e sempre é preciso outro ambiente no que gastar toda a enerxía que dá a claridade do día.

7. A capacidade de crear. É marabilloso ter ideas, ter proxectos e ser capaz de levalos a cabo.

8. Todo aquelo que conte unha historia, que mereza ser visto, lido e escoitado.

E se queren participar: Gustavo Harvey, Mario, A Raiña Vermella, A rapaza do arco, Zerovacas, Ghanito, Elianinha e Arume dos Piñeiros. Entenderei que non queiran porque, todo teño que dicilo, ás veces os memes non apetecen, pero aí queda.


7/12/2007

In the corner watching cars go by

O anuncio de Movistar emoción di que so utilizamos un 15% da nosa capacidade cerebral (e tamén das capacidades dos móviles e seguramente de tantas outras cousas).

Felix Dahouse Cat-Watching Cars Go By

Vendo a clase de Heroe que se supón que sería, é para pensalo.

Which Heroes character are you?
Your Result: Issac Mendez
 

You are Issac Mendez. Your paintings can tell the future. You used to have to take drugs in order for this to work, but you recently found out how to do it sober. You are intent on saving the NYC from a future you painted, but you are unsure of how to do so.

Peter Petrelli
 
Nathan Petrelli
 
Sylar
 
Claire Bennet
 
Matt Parkman
 
Hiro Nakamura
 
Niki Sanders
 
Which Heroes character are you?
Quiz Created on GoToQuiz


Curioso porque pensaba que o resultado sería este:



pero está visto que...(mellor, ídeo mirar).

Os debuxos xa os descubrira emereci :)

5/01/2007

Cuestionario Proust

Da man de larvós chega o Cuestionario Proust e imos aventurarnos a facelo anque supoña contar algo máis dun mesmo, cousa que anque normalmente facemos, non deixa de dar un pouco de vergoña cando é así tan explícito.

O Cuestionario Proust polo que estiven mirando, leva ese nome porque o das madalenas foi o que o publicou por vez primeira no 1892 e está feito coa idea de coñecer mellor a unha persoa. Seica no século XIX nos salóns de París era un entretemento de cabaleiros e mesmo había xente que llo pasaba ás visitas e tíñanos todos recollidos nun libro.



O conto é que o Marcel respostou a estas preguntas no aniversario da súa amiga Antoniette Felix-Faure cando tiña 13 anos que a rapaza gardou no "libro de aniversario" (supoño que sería algo así como o album da primeira comunión) e despois fixo outro aos 20. Hoxe tócanos respostar, eivai!

1. O principal rasgo do meu carácter?
Supoño que a empatía, anque ás veces penso que é o contrario, a falta de personalidade e de asertividade. Tanto ten, eu penso que é boa cualidade porque así non me radicalizo en canto a pensamentos e actitudes e escoitar o que ten que dicir a xente é algo moi enriquecedor e xa non é todo branco ou negro, se non que rematas tendo unha paleta enorme de cores coa que ver as cousas.

2. A calidade que prefiro nun home?
A capacidade de facerme rir, que sexa unha persoa comunicativa, as mostras de afecto e por suposto, a ausencia de soberbia.

3. A calidade que desexo nunha muller?
Sinceridade.

4. O que máis aprecio nos meus amigos?
Que sempre estean aí cando o preciso, que saiban que poden contar comigo e que nunca nos damos problemas nin nos botamos cousas en cara, doutro xeito non serían amigas/os. Vamos, que nos queremos.

5. O meu principal defecto?
Pouca autoestima? E ser moi desconfiada.

6. A miña ocupación preferida?
Non facer nada.

7. O meu soño de dicha?
Non aspiro a nada nesta vida, ou mellor dito, xa son dichosa.

8. Cal sería a miña maior desgraza?
Morrer ou que morresen/desaparecesen persoas queridas da miña vida.

9. Que quixera ser?
De pequena quería ser escritora ou xornalista agora, o que son (anque algunhas veces penso que me enganei en escoller profesión). Despois penso que calquera traballo ou ocupación sería interesante pero como nunca tiven vocación de nada, pois tanto me daría. O que si me gustaría sería poder ser unha exploradora, unha alpinista, formar parte dunha expedición na Antártida...algo así.

10. Onde desexaría vivir?
En calquera sitio onde tivese amigos e me poidese localizar a familia, de clima aceptable e se pode ter mar mellor, que anque son de interior tamén se bota de menos. A miña idea é ter unha casa no campo nun futuro, coa súa camposa, cos froitais, coa parra e coa parrilla para o churrasco. Estaría ben.

11. A cor que prefiro?
Gústame o azul. E os verdes e os laranxas rechamantes tamén.

12. A flor que prefiro?
Gústanme tres xuntas que fan contraste no medio do verde: as queiroas violetas, as chorimas amarelas dos toxos(ou no sitio as flores das xestas)e as herbas das doas azuis.

13. O paxaro que prefiro?
Os pardais.

14. Os meus autores preferidos en prosa?
Borges, García Márquez, Saramago, Houellebecq, Terry Pratcher, Neil Gaiman, Manuel Rivas, Blanco Amor, Roald Dahl, Bukowski...

15. Os meus poetas preferidos?
Pessoa, Maria Lado, Lorca, Neruda, anque se digo a verdade non leo moita poesía non sei por que.

16. Os meus heroes de ficción?
Obi-Wan Kenobi

17. As miñas heroínas de ficción?
Chihiro, Alicia e Dorothy.

18. Os meus compositores preferidos?
Mozart, Miles Davis e Coltrane (e gracias a quen mos descubriu) e a partir de hoxe o Doctor Keli.


19. Os meus pintores predilectos?
Rubens, Rembrandt, Caravaggio, El Greco, Tiziano, El Bosco, Dalí, Renoir, Manet,Pisarro e case todos os impresionistas. Envexo moito a quen sabe debuxar e pintar ben.

20. Os meus heroes da vida real?
Meus pais.

21. As miñas heroínas históricas?
Juana de Arco, a pesar de toda a relixiosidade que a rodea.

22. Os meus nomes favoritos?
Uxía, Xiana, André, Asier, Alexandre e Inés.

23. Que detesto máis que nada?
A mentira, a soberbia, a hipocresía, a traición, a intransixencia, a inxustiza e o resquemor.

24. Que caracteres históricos desprezo máis?
Todos aqueles que leven implícitos todo o anterior e que arrastraron masas nunha única dirección de pensamento.

25. Que feito militar admiro máis?
A Revolução dos Cravos.

26. Que reforma admiro máis?
A Española.

27. Que dons naturais quixeras ter?
Sangre nas venas que ás veces non me viña mal e algo máis de asertividade e confianza.

28. Como me gustaría morrer?
Tranquila, sabéndoo de antemán e sen dor.

29. Estado presente do meu espírito?
Coma un río calmo de gran caudal a piques de desbordar coma un bañeiro cando esta cheo e sigue a billa botando auga, ando revolucionándome amodiño.

30. Feitos que me inspiran máis indulxencia?
Os que se fan sen maldade e sen querer.

31. O meu lema?
Non facer aos demais o que non me gustaría que me fixesen a min e o Carpe Diem sen dubidalo un momento.

Que o faga quen lle apeteza, se por min fose:

W. Sobchak
arume dos piñeiros
Gustavo Harvey

3/27/2007

mmmmmmúsicas!

Pois de parte de Gustavo Harvey recibo unha proposta: videoclips para foder, idea xestada nas súas conversas con maria de mallou. Despois de ver as súas escollas, case as copiaría unha por unha pero imos facer un esforzo.

Antes de nada, dicir que estaba tentando lembrar algún momento deses de facer o amor asociado a algunha música en concreto e éme imposible, debe ser pola concentración que non me acordo de melodía ningunha. Procedemos pois a xuntar momentos de ocio e diversión:

1. Marvin Gaye-Let´s get it on



Máis ca nada porque é unha proposta en toda regla e moi sincera. Ademais que che digan que te queren, anque sexa mentira, con esa tremenda voz e eses ritmos tan pausados e sensuais, esperta unhas bonitas cóxegas no baixo ventre, paso previo a todo o que pode vir despois.

2. Millie Small-My boy lollipop

E claro, unha vez que tes cóxegas e ganas de xogar...you´re sweet as candy. O tema de facer o amor tamén o hai que tomar con esa inocencia picarona, con ganas de pasalo ben e cun sorriso na cara.

3. Benny Benassi-Who´s your Daddy?

Unha que é algo macarra. Lémbrame noites tolas de cando tiña menos anos, e a algunhas igual de tolas xa máis medrada. As discotecas déixanche a pel empapada de suor, tes unha aliada na escuridade, o ritmo da música guía os teus movementos, embébeste da xente e xa todo che da igual...

4. Nine Inch Nails-Closer

Ás veces sáelle a unha a parte rallante e escura, esa parte que te mira fixamente aos ollos e que parece que se vai arrastrando cara ti coma a melodía da canción ata posuírte por enteiro. Creo que é delirio apaixoante e sinceridade o que expresa a canción.

5. Janis Joplin-Piece of my heart

Non por ser especialmente sexy esta canción, se non porque me pon eufórica esta muller, gústanme os berridos e o come on vai e vai e vai e sube e sube e...


Pois ata aquí a miña lista, que non será moi ERDF, pero é o que hai. A ver que se lles ocorre a...aí van os nominados:

-SugarKane por Vidas Verticais
-Ghanito por Apocalipse do Porco
-Zerovacas por Zerovacas
-Elianinha por Elianinha
-Oko por Dor na retina


Pensamento e posterior edición: foder con música, desacompasa.

3/12/2007

Vanitas vanitates et omnia vanitas

Aproveitando esto que dixo X, e referíndome ao que escribiu a rapaza do arco maila rainha vermella vou e repítome ata a saciedade caendo no pecado da vanidade aproveitando as utilidades dun blog.


E asino como besbellinha porque o ñ non existe no mundo anglófono e porque meu irmán cando me enfado con el sempre me di "non te enfurruxes, pequena besbella" (e nessuca quería comezar de novo).

Os meus "que pasaría se" materialízanse no desexo de querer vivir tódalas miñas vidas posibles anque signifique andar bailando dun lado para outro, deixar atrás moitas cousas rematadas ou sen rematar e ter a certeza de que poido voltar a elas porque eu así o quero. Pódese tomar como non-constancia, inmadurez ou vai ti a saber que, tanto me ten.

Beliscos pequenos son iso, pequenas pegadas, bocadiños ou petiscos que diría outro, calquera cousa que se me ocurra sen transcendencia ningunha. E como xa contei, a canción é o que di o primeiro no amor son os bicos/ o segundo os beliscos pequenos/ o terceiro ben achegadiños/ e ó remate sonche os nenos



A fotografía é un silencio, un non digas nada, un non querer que se saiba, un segredo anque sexa a voces ou unha complicidade buscada.

Vanidade,todo é vanidade á fin. E orgullo e inseguridade e falta de recoñecemento e necesidade de que nos fagan caso. Non hai máis.

Bueno si, hai unha revista.

12/21/2006

Avaliando a vida

This Is My Life, Rated
Life:
8
Mind:
8
Body:
7.2
Spirit:
7.7
Friends/Family:
4.3
Love:
7.7
Finance:
8.7
Take the Rate My Life Quiz



É o que ten ser algo exhibicionista despois de facer cuestionarios ao tuntún (a Cosmopolitan era do que non había, todo hai que dicilo). Claro está que as tandas de preguntiñas estas nunca che descubren nada novo e o único que me fastidia neste caso é ese 4.3 tan feo no tema "amigos e familia", pero son moi desconfiada e sempre tendo a pensar que a xente pasa abondo de min, que hai moita falsedá no mundo, actitudes chaqueteras por aí y como te digo esto, te digo lo otro...e non, non son unha autista de la vida, nin tiven unha terrible infancia, nin me zoupaban de pequena, pero nestas datas tan entrañables non da gusto ningún un 4.3.

De feito os resultados indicanme moi amablemente que consolide a miña rede social reafirmando vellos contactos, que busque novas amizades que me proporcionen a recompensa que preciso e que probe a usar MeetUp.com para atopar xente preto de min que comparta os mesmos intereses. Eu diríalles que a ver como non teñen en conta chuza! e toda a rede de blogs galegos para o tema das relacións sociais (que porcier, hai cea chuza-blogomilleira)

Outra recomenda que me fan é que considere unirme á comunidade 4thKingdom.com. Andaremos e veremos.

E véñenme outros dous test á cabeza que xa moitos coñecen: The Dating Persona Test (/me) e o Estudio sobre conducta e preferencias sexuais dos usuarios de internet en España (o "premio" do 5 non o levou ninguén aínda, bicos seven guos mai namber)

This is my life, rated visto en moderno de merda (que ghuapo, ghuapo non é, pero ten un pelaso)