As realidades do país

Tomando unhas cañas nun bar dos Mallos , con camareiras brasileiras sen contrato, asistimos á seguinte conversa coa barra de por medio:

- Sabes que voy hacer ahora?...Dar clases de español a brasileiros!

- E ló?

- No, no se dice E ló? se dice Y luego?

Pouco despois, unha das camareiras saca o tema do debate de onte e móntase un pifostio entre a das clases de español e outro amigo que a acompaña. Sácanse as cores de debaixo da mesa, nótanse os vermellos, nótanse os azuis, sorpréndense as camareiras pola exhaltación do debate popular e eu penso no bilingüismo disharmónico, en ser isolina, en simpatizar por veces co reintegracionismo e nunha frase que di y luego?: Qué mueve el país? La pasta. Quién tiene la pasta? Las empresas. Quién tiene las empresas? La derecha

E danme náuseas. Non sei se é de tanta cervexa.

O quentamento global do planeta e a extinción dos dinosaurios: as respostas

A primeira resposta ven da man de Dana Rohrabacher, membro da Cámara de Representantes dos EEUU (o Congreso segundo entendo eu). Este home, do partido republicano, enorgullécese que o seu distrito fose case cuna da polémica proposta 187 de California do ano 94, que pretendía negarlle aos inmigrantes indocumentados servicios sociais, médicos e educación pública. A proposta aprovouse anque logo foi declarada anticonstitucional polas Cortes.

Pois este home tan ilustre pensa que o quentamento global do planeta non ten que ver coa acción contaminante do home nin nada deso. De feito xa houbo outros ciclos de quentamento anteriores e el ten a súa propia teoría: "Non sabemos a que foron debidos eses ciclos no pasado. Puido ser a flatulencia dos dinosaurios, ti sábelo, ou quen o sabe?"

Non dixen que Rohrabacher, ao contrario que á maioría dos membros do Partido Republicano no Congreso, é partidario do uso terapéutico da marihuana. Vai ti a saber se foi eso o que lle inspirou a teoría dos peidos dos dinosaurios. Textualmente o home dixo o seguinte:

"ROHRABACHER: So, whether or not how dramatic this change will be, or is, what it’s caused by, are things that honest people, I think, can disagree with, and I really personally, having been a journalist, the first thing I was always cautioned by when someone was claiming, well, everybody is on my side, or everybody says this, or there is a total consensus, almost always when people said that to me over my years as a journalist, it wasn’t true. It was that there were honest people who disagreed and significant disagreement on such issues. We don’t know what those other cycles were caused by in the past. Could be dinosaur flatulence, you know, or who knows? We do know the CO2 in the past had its time when it was greater as well. And what happened when the CO2 was greater since then and now? There have been many cycles of up and down warming. So with that said, I think that we’ve had a great discussion today."

O video onde este señor expón a súa teoría está en www.thinkprogress.org, aquí.

E a seguinte cuestión a tratar é por que se extinguiron os dinosaurios, que neste vídeo se clarifica totalmente:

Extinción dos dinosaurios



E vendo isto e xuntándoo coa teoría de Rohrabacher, definitivamente e polo ben da saúde do planeta, adiante coa apocalipse do porco. Treme ghanito!

Historias de posibles ceas e comidas

1. Vermú e aperitivo.

Un señor púxose a muxir a vaca. A vaca era algo revoltosa e doulle a unha pata para atrás e tiroulle co caldeiro ao señor. Este, algo enfadado, colleu e atoulle a pata para que quedase quieta. A vaca mosqueouse algo e, cando o señor se puxo outra vez ao tema despois de voltar a colocar o caldeiro, colleu e coa outra pata voltou a tirarllo. O señor xa se enfadou algo máis, "vas ver ti", pensou, e atoulle tamén a outra pata.
Á vaca nin gracia lle fixo, e agardou a que o home estivese outra vez disposto a muxila e daquela doulle co rabo en toda a cara. O home nin o pensou dúas veces, colleu a banqueta na que estaba sentado, agarroulle o rabo e levantoullo coa idea de atarllo ao teito...nesa postura tan estirada vai e cáenlle os pantalóns e nese intre entra un veciño na cuadra e ao ver o panorama dille:

- Oe, e ti que andas facendo?
- Estou follándome a vaca, porque se che digo que a estou muxindo non me vas a crer.

Outra de vacas vista en avant-dernières pensées (penúltimos pensamentos):

Unha amiga a outra: "Estou me sentindo como uma vaca sagrada na Índia. Ninguém me come!"

2. Primeiro prato.

Un leonciño feliz cunha mosca revoltosa arredor del. A mosca vai e póusaselle nunha cacha e el dalle co rabo para espantala. A mosca sae voando ao momento e de alí a pouco vai e póusaselle na outra cacha e o leonciño de novo dalle co rabo para que lisque. Despois dun anaco voando dun lado para outro, a mosca colle e póusaselle no fuciño e visto que co rabo non lle chegaba, laaaam dalle un lingüetazo e a mosca queda K.O.
Moralexa: o que non poidas facer co rabo, remátao coa lingua.

3.Segundo prato.

Un formigueiro enteiro quere cruzar un regato porque ao outro lado hai un lote de comida. Despois de pensar moito, moito tempo en como atravesalo, deciden que o mellor vai ser xuntar un lote de paus e restos de pallas para construír unha ponte. Están todas atarefadas cargando palliñas e pauciños e non avanza a obra. Daquela pasa por alí un coello todo roñoso, con pinta de descoidado e ao ver os traballos que pasan ofrécese a levalas a todas encima do seu lombo e dun chimpo pasalas ao outro lado do regato. As formigas despois de moito pensalo e de ver a mugre da pelamia, agradécenllo e dinlle que non e continúan coa súa ponte que xa levaban os traballos moi avanzados. Xusto despois diso e de que o coello liscase, púxose a chover e a auga que baixaba polo regato abaixo levoulles a ponte por diante e quedaron sen ponte, sen coello e sen comida.
Moralexa: máis vale coello roñoso que mil pallas.

4. Postre.

Unha parella de recén casados moi católicos, que entre moitas outras cousas leron esta páxina e non quixeron incurrir na ilegalidade, chegan á súa noite de vodas todos nerviosos e consuman o seu amor. Despois da paixón e desenfreo o rapaz dille á súa muller:

- Tes que perdoar se te lastimei porque non sabía que podía chegar a ser tan bruto.
- Tranquilo, que se non soubese que es tan bruto igual quitaba as medias.

5. Café.

Un amigo a outro:

- Onte soñei contigo.
- E que soñaches?
- Que ti eras rama e eu era vento.
- E que pasou?
- Que te movía e que te movía e que te movía...

Para entendelo algo mellor haberá que recurrir ao diccionario de lunfardo (a buscar o verbo mover aí).*

6. Sobremesa e cigarro.

Como curiosidade, resulta que hai quen ten reticencias a encender tres cigarros seguidos co lume do mesmo chisqueiro. Pregunto por que e a resposta foi esta:

Durante a Segunda Guerra Mundial mentres se estaba nas trincheiras de noite os soldados fumaban, a luz dos chisqueiros ou dos mistos podíase ver dende a liña enemiga. Se había alguén mirando, o primeiro cigarro que se encendía valía para cargar a arma, o segundo para apuntar e o terceiro para disparar, e xa había un soldado morto. Por esa razón din que da mala sorte.


*Para rematar, dicir xa a maiores que o lunfardo ven sendo a xiria que empregaba en Bos Aires a xente de peor vivir, ladróns, presos etc e que se enriqueceu a base de moitas expresións que levaron os emigrantes italianos. Remexendo pola rede vin que nos aportou unhas cantas palabras, entre elas, autobombo:1. m. fest. Elogio desmesurado y público que hace alguien de sí mismo.

Bo proveito.

Cando hai violencia

Hai dúas señoras falando no medio da rúa tranquilamente. Nesto que se achegan dous macarrillas de medio pelo e un deles pétalle no ombreiro a unha delas:

- "Señora me gustan mucho sus varices. Sígalas cuidadando así que están muy hermosas."

Hai quen nace parvo e despois, aínda quere perfeccionarse.



E si, amoso partes do meu corpo (e siiii aproveito pra convocarvos o 18 ás 16 horas no parque de Santa Margarida no dichoso anfiteatro...anda ho)

Outro trío

Un.

Seguindo coas calesas sevillanas, historia real dun médico gordo abondo de Badajoz. O señor da calesa cando ve que se vai montar vai e dille:"Haga usted el favor de ir por detrás que no lo vea el caballo"

Dous.

Na City do Sir, un can ladrando a rabiar e o dono sentado nun banco mirando para os que pasan e dando explicacións: "É que acaba de pasar un neghro e non os aghuanta."

Tres.

(Chaman ao teléfono)- Torre a caballo y mate.(Colgan)
(Devolvendo chamada)-D4 tocado y hundido.(Colgamos)

Breve obra de teatro

Personaxes:

Paco, experto en informática.
Alba, muller de Paco, algo apoucada.
Dorita, nai de Paco, calquera das nosas nais.

I Acto
(Salón da casa de Dorita. Dorita está sentada nun sillón e enfrente dela están Paco e Alba no sofá)

Paco: No he dormido nada esta noche. Estuve hasta las seis de la mañana porque se me metió un gusano en el ordenador.

Dorita: ¿Un gusano? (Xesto de sorpresa)

Paco: Si, todo por culpa de esta. (Mirando con certo reproche a Alba)

Dorita: Mujer ¿y luego que hiciste? ¿Te pusiste a lavar la verdura o la lechuga cerca del ordenador? (Mirando con pena a Alba. Alba reacciona e abre os ollos de par en par)

Paco: No mamá, no son esos gusanos. (Apresurado despois dun breve e incómodo silencio)

(Córrese o telón)

A lúa de Valencia

O que non queira ler barbaridades que non lea.

Isto é o que lle escoitei a unha rapaza de 13 anos, ou así, hoxe na rúa: "¡CagonlaputaDeLosCojonesBenditos ya!. No me rasques los huevos que me pican ¿eh?." Que fluidiño lle saiu todo, para que despois digan que non hai facilidade de palabra.

Miña nai é máis fina, o máis gordo que lle sae é "cojones de estopa" e o máis habitual (que non son moitas veces) "me cagho na luna de Valencia".

Miña nai so colleu unha cogorcia na vida, cando tiña os anos da rapaza "de los huevos" colleu unha botella de viño doce que tiñan na casa e en vez de ir á herba, púxose a beber dela. Cando chegou meu avó, ela estaba tumbada no banco da lareira subindo cos pés polas paredes e cantando toda contenta e colorada.

(Adoro á miña nai, tiña que dicilo)

Nada agradable

A estas horas da mañá, ¿que vos parecería que vos viñesen recoller para ir a algún lado, e a rapaza que conduce de repente botase man dunha bolsa de plástico do imperio Inditex e se puxese a ghomitar nela mentres sigue conducindo?


A min doume a risa.

Criterios

Non poido evitar botar un "hohohoho", unha desas risas que saen de vez en cando. Isto ven a conto dunha non- conversa que tiven hoxe, non sei como comezou pero rematouse falando do tema das compañías de móbiles.

-Pues yo no sé si cambiarme a Vodafone, que tiene unas ofertas muy buenas.
-Ya, que los de Movistar con el rollo de los puntos...
-Si, que Amena tampoco está nada mal (aquí ía falar eu) pero es que todos los que tienen Amena son un poco raros (e xa non abrín a boca)

Miña filla, ti si que es rara.

Loba

1. A tapa do delco.
2. O carburador.
3. A correa do ventilador.
4. A batería.
5. Non hai gasolina.

Destas posibles causas que se me ocurren para o fallo do coche dunha compañeira, a correcta foi a primeira, a pesar de andar sospeitando da quinta. Todo quedou en nada.

Hoxe foi un día destes que te deixan contenta, non por nada especial, pero por todo un cúmulo de cousiñas. Descubrín á fin a quen pertencía ese móbil sen identificar que me felicitou as festas do nadal e a entrada do ano e levei unha grata sorpresa, pedíronme o número do meu móbil coa idea de perpetuar unha boa relación, escoitei a letra do Caneco que xa lle tiña ganas, rematei o primeiro libro do ano e nótome de mellor humor que fai uns...9 meses. Buff.

E que eu estiven de moi mala leche o ano pasado. De feito é a primeira vez que me contracturo toda por culpa dese malestar emocional, e non me gusta.

Pero ao que ía. Falando cun señor que coñezo, dime que o outro día foi a moza do seu fillo ata a casa e que estaban na cociña os dous tomando a merenda. O fillo presentoulle a moza.

-¿Así que ti es a miña futura nora?

-Pois si. Encantada.

-¿E a ti paréceche ben vir así aquí á casa? Eres algo loba ¿non?

En fin, que o señor a menos que os mozos casasen, parecíalle unha falta de educación que a rapaza fose á súa casa. Que se o día de mañá o fillo non estaba con ela, que ao seu parecer ningún outro rapaz estaría con unha rapaza tan pouco formal.

Por moito que lle dixeses ao señor, que a rapaza estaba alí porque o fillo a invitara, e que se lle parecía mal que o tiña que falar co fillo sen meter a rapaza en fregados, e que por esa regla de tres tampouco seu fillo atoparía moza porque tampouco era el formal traendo a rapaza ningunha a casa...non entraba en razón. Ao máis que chegamos foi ao seguinte:

-¿Entón ti ves ben que veña a casa sen estar casados?

-Si. De feito eu non teño idea de casar, e se alguén me invita á súa casa e me insultan desa maneira ten por seguro que non volvo.

-Pois para min é unha loba.

Un detalle, se unha rapaza é guapa e ten un corpo bonito...fai coma este homiño echámalle cachorra (prefiro mil veces que me chamen loba)