Máis afotos da festa

As fotos de ifrit

As fotos de ghanito

As fotos de Jan

E as miñas xa as vistes



E róubolle a foto a ifrit, feita polo artista multimerda.

O dito, artistas todos!

Así foi a festa PEYISCOS DEL PUERCO

Onte foi a festa e, a verdade, aínda me estou recuperando, que se van notando os anos. Deberíase facer unha crónica ou algo así, pero estou rebentada, así que agardo que ghanito a faga como é debido.

Así para informar un pouco, dicir que Mourente e Dj Pezunhitas foron baixa, un por mor da febre que voltaba subir e outro por problemas de axenda que lle impediron estar con nós, moi ao noso pesar, porque estabamos moi ilusionados coa súa presenza. De todos os xeitos temos que darlle as gracias porque o traballo e a escolma musical xa a tiñan feito. Ao final picaron música Dall´aí Common Boy, Dillei SK e Dillei Sak, xa que Dj Helena tivo problemas técnicos tamén e non foi posible escoitar a súa selección (xa vedes, todo atado e requeteatado e sempre hai sorpresas de última hora) o cal tamén foi unha mágoa.

Sak ofreceunos unha sesión de música electrónica galega xenial e non se quedou atrás SK, que fixo as delicias de todos, así como Common Boy que trouxo música libre, co cal a SGAE...pensándoo mellor, para que imos falar da SGAE mal se foi ela quen, da man de Zerovacas, nos proporcionou o Libro de Visitas no que os asistentes firmaron.

E a cousa non quedou aí, posto que todo aquel que veu levou de agasallo dúas crachás, unha de cada blogue, puido comer empanada a fartar e bolachas cantas quixeran (por certo, non quedou nada de nada). Ao final da festa sorteamos uns agasallos que tiñamos preparados: 3 cd´s con música libre escollida por Common Boy, 3 cd´s de Alddao en primicia para a festa e 3 exemplares de Proxecto Identidade, do que xa falaremos máis adiante, que lle temos que adicar unhas cantas liñas máis a este proxecto que, como esta esmorga, pretendeu ser algo para todos, contando con todos e entre todos.

Rematou a festa no 14! e seguímola no Patachim para darlle o remate no Velvet.

Foi unha boa noite, ao meu ver, e eu persoalmente quero darvos as gracias a todos os que viñestes, sobre todo a aqueles que máis vos costou porque sei que moitos fixestes un esforzo (máis grande ou máis pequeno) para estar alí, á xente de corublogs que tamén nos veu facer unha visita, gracias a aqueles que máis mareamos cos preparativos, aos dilleis todos polo ben que o fixeron e polo entusiasmo que puxeron (mesmo aqueles que ao final non puideron poñer a súa música), aos nosos "patrocinadores" c´ommons baby! e Alddao, a zerovacas por ese libro de visitas tan orixinal e que lle será devolto, a todos os que participan en Proxecto Identidade, aos rapaces do 14!...que vou dicir, que me encantou ver que somos un bo grupo e que para esta e outras cousas, ao final, precisamos os uns dos outros. Moitas gracias!

Fotos da festa Beliscos do porco-Apocalipse pequena

Libro de visitas

(Isto vai sen ligazóns, xa as porei...) Ah, os que non poidestes asistir...estade atentos que hai máis!!

Sorteo CM da Amizade Luso-Galega/Galego-Portuguesa

Lembrádesvos o Sorteio da Cultura Marinheira? A causa desta bonita iniciativa surxiu a entrevista a Rafa Villar pola publicación do seu libro "Memorias de Ahab", na nova colección Edoy Leliadoura de Sotelo Blanco, levada a cabo por O´Fartura, Homes de pedra en barcos de pau e unha servidora. Esta entrevista mereceunos ser aos tres, os blogues do día segundo A Nosa Terra.

Pois nese sorteo que levaban a cabo blogues lusos e galegos caracterizados pola súa unión co mar (que por desgracia está moi presente estes días a causa dos naufraxios) e grazas á man de Xabier Queipo, gañei un libro: A Campanha do Argus, de Allain Villiers que Joao me fará chegar. O meu agradecemento e os meus parabéns a tan bonita iniciativa.

Máis información e gañadores do sorteo:
Sorteo CM da Amizade Galego-Portugues nas Sisargas
Sorteo CM da Amizade Luso-Galega na Orfeu

E con isto lembrarvos de novo que na festa Beliscos do porco-Apocalipse pequena (correxido) tamén haberá agasallos e sorpresas relacionadas coa cultura (que a festa non se leva mal con ela), así que xa sabedes...venres 18 ás 23:00h no 14!.

O 14! xa nos está anunciando a festa, o mesmo Vieiros e algúns dos nosos dilleis.

Agardámoste!

Festa, festa, festa!!!

Para os que aínda non se enteraron ou se están a facer os avións: que este venres 18 é a Festa Beliscos do porco-Apocalipse pequeno no pub 14! da Coruña e a partir das 23:00h imos pasar lista. Xa dixemos que ían estar os mellores dilleis do blogomillo e seguro que vos estades preguntando quen son, pois comezamos a desvelar sorpresas, estes son os seus nomes:

Dj Mourente

Dj SK

Dj Helena

Dj Pezunhitas

Dj Common Boy

Dj Sak

Pinta ben, eh? Pois aínda hai máis cousas coas que vos queremos agasallar, así que non vos perdades a festa e apuntádevos no last.fm.

Sós non podemos, contigo si.

Festa Beliscos do porco-Apocalipse pequeno

O venres 18 tedes unha cita ineludible ca noite blogomilleira.

A blogoesmorga estará unha vez mais na Coruña no pub 14!, en Orillamar na rúa San Vicente de Paul na Coruña.

Os blogues Beliscos pequenos e máis Apocalipse do porco decidiron unir as súas forzas cunha boa causa: a festaaa!

Non vai estar Pocholo, así que precisaremos de ti para que a noite estea completa. Contaremos ca música que pincharán algúns dos mellores djs da Galiza, que casualmente tamén fan parte do blogomillo e das nosas axendas de contactos e, para os que se porten ben pode que haxa algunha sorpresiña.




Para os que ainda non coñezades o 14!, probablemente sexa un dos mellores locais de Galicia, e esa noite non haberá ningunha dúbida, será o mellor.

Se liches isto xa estaś convidado, e se cho contaron, tamén.

eu creo que...

non tedes a mesma sensación?

Vigo foi unha festa

Calquera excusa é boa para ir a Vigo e desta vez había que ir ver a RM en directo nunha actuación moi especial polo aniversario de Dal e, de paso, ver a moi bos amigos: Paul, Oskiñar e a Miguel. E como non teño moitas ganas de escribir e o pasei tan, tan, pero que tan ben...resumo fotográfico:

Chegada a Vigo e terraceo na Vela, na praia da Fonte (creo).



Camiño ao Lareca (en fronte á Iguana) a comerlle unha tortilla rica, rica.



Chegada á La pecera.



O escenario antes da gran actuación.



RM en concerto, non defraudaron para nada.



Playlist ou algo así.



Vamos ao Tony´s.



Ao Malasaña.



Ao Lolita.

Homenaxe ao espontáneo polbeiro descoñecido.



Que noite, que noite, Vigo está moi ben e os vigueses son do melloriño.

Chuzarrascada-chuzapolbada nacional e outras historias

Cada un conta a festa como lle vai e eu que era para non ir, ao remate fun. Digo que non ía ir porque pensei que o catarro estival que se me meteu no corpo empeoraría e anque a cousa non mellorou moito, a noite do 24 a horas tardías pero non indecentes Marinha doume as coordenadas para un encontro que xa non había ter mar por medio.

O conto foi que por incidentes varios non se puido acudir a esa primeira cita e despois de recibir as correspondentes felicitacións no Día da Patria puxemos o coche rumbo a Compostela. Nos sinais luminosos da AP-9 anunciaban retencións ata as 24 h camiño á capital, pero a verdade é que a autoestrada era toda para min.



Unha vez situada no Campus Sur, cal non foi a miña sorpresa ao ser atopada por Lourixe aos pes das escaleiras da Ferradura. Mentres agardabamos polo groso da expedición botamos a andar cara o Festigal encontrando polo camiño a Arsenio Iglesias e máis adiante a Daniel Salgado, que se non hai nada que o impida, o día 3 de agosto tamén estarán na Reconquista da Coruña por parte da Irmandade dos Perdidos.

Continuamos o percorrido cara a carpa da SuperBock onde quedaramos en ver a Moinante e cara alí iamos cando vimos a Snob que nos axudou a situarnos entre tanto bochinche. Era obriga tomarlle algo para refrescarse porque o tempo acompañou e facía unha calor que daba gusto. E entre unha cousa e outra, varias historias que Lourixe contou e unha breve parada canda unha amiga súa que era parte da organización do Festigal, rematamos atopando a Marinha acompañada de Torre de Babel, de lúa neghra, de Jan, de O´Breogán e dunha moza moi riquiña chamada Yolanda que máis tarde descubrimos que era Moralla.



Foi un gusto coñecer a Torre de Babel que non daba feito con tanta xente arredor, unha moza a mar de feita e simpática que te marca coa súa alegría e vitalidade. E tan ben estratexicamente situados estabamos diante da carpa da Fundación Galiza Sempre que por proximidade á de GZnazón tiñamos que atopar a Zerovacas, e como unha cousa leva á outra Elianinha e consorte viñeron bater en nós tamén. E por moi de incógnito que quixese ir recoñecémola. A pobriña tamén andaba cunha catarreira criminal, a ver se te melloras.



Tamén vimos a goretoxo e familia e o neno espelido que teñen xa se encargou de taparse, co cal aforramos facerlle unha chapuza na súa cara bonita. Goretoxo convidounos a pasar pola carpa do Software Libre a onde fora lúa neghra e comentounos que andaban os chuceiros en tropel percorrendo o Festigal e dalí a pouco atopámolos andando en fila india e Berto xa nos dixo cal sería o punto de encontro: Pulpería Porta, coma o ano pasado.



E dalí a un anaco alá nos fomos lourixe máis eu mentres os demais agardaban polo Artipractor. Alí estaban ghanito, mourullo, orsinia, ifrit (non era idea afumarte), Modesto, ascárida, postscriptum, aranha, aluguer, berto e cara o final da noite artipractor, marinha, jan , o´breogan, moralla, fer, xorna, zerovacas e andaime (que por se non se lembra a causa de tanta discusión cervexeira...non era mala idea facer unha visita a Chantada). Nen a metade nos apuntaramos, nin nos borraramos da Chuzarrascada, pero alí rematamos. Nun gran momento, Berto ao Braveheart comezou unha arenga con algo semellante a "a ver, desde el vasco de allí al asturiano de allá, pasando por todos los putos gallegos de mierda (que somos todos) del medio..." xa non sei como seguiu, pero o resultado foron unhas racións de churrasco e de polbo, que foi o que comín eu, unhas cañas e máis tarde litros de LK. Fomos ben servidos.

A destacar:

Torre de Babel

Yolanda López-Obertura sen heroe



Os mass media



O amor, non se ve pero flotaba no ambiente



Máis mass media



Chulhu e Gáidil...a ver esa presentación na Coruña das Crónicas de Gáidil!



Todos, toditos, tan feitos, tan majos, tan riquiños





O polbo



Faltaron as patacas, pero que se lle vai facer...non se pode ter todo. Pero paseino ben, que era do que se trataba.

Queda saber que pasa cos vermellos de certo sitio e esas fotos de escotes que se sacaron por aí.

Eu estou agardando ao que conte ghanito que me da que ten sorpresas por aí que fan máis Nacional se cabe á Chuzarrascada e, persoalmente, sinto as malas novas que recibiu ese día.

Ai, precisabamos dun festivo despois do festivo.

Oroso es "solo" un estado de ánimo

"Solo" un estado de ánimo. Non o puxen en dúbida en ningún momento. E nun comezo ía ser cousa de tres que se converteron en catro (para ser 5 de 5), e ao remate acabamos sendo seis. A praza do Concello de Oroso nunca tivo tan bos inquilinos nas terrazas, nin sorpresas tan gratas e, moito menos, rapaces tan guapos. O sol acompañou en tan bonito encontro iluminando as ideas e os contos que surxían sen parar nunha conversa que nos descubría os monumentos do concello e que continuou nun coche cotroso coa facción menos tensa do grupo.

Creo que nunca me sentín máis agusto na miña vida namais coñecer a alguén, nótase no trato, nótase nas miradas e nótase nos risos. E como non, fun colmada de agasallos e xa teño a miña serigrafía nº 13 no meu poder que, anque mete medo, xa ten un lugar reservado nunha das paredes da miña casa.



Remolca Madriña son especiais, e se non cadramos antes, o 28 de xullo en Vigo será un gran día para celebrar en concerto o "Born 31th de Xullo" e para volver a vernos, desta vez sen presas e sen perder máis cousas. Menos mal que Cinderella sempre terá a súa fada Madriña.



Nenos: Campei!!!

Punto importante: eu non vou a Colombia, os voy a hacer trabajar duro. Resumo da reunión: homérica si, pero o de kafkiano tamén se deixou oír.

B.S.O. Remolca Madriña- Al uso principal. Un 10.

Churruscando Coruña

A noite de San Xoán para min é sagrada, xa ten que haber forza de causa maior para non celebrala como se merece. Por ese motivo, de primeiras non tiña idea de ir á convocatoria A Coruña arde quetecagas!! porque xa quedara coas integrantes da banda da pachocha para baixar á praia. E alí andabamos, cando SugarKane me mandou un sms premonitorio do que ía ser a noite: Tem coidado co alcool! Te pones del revés!

Canta sabeduría en tan poucas palabras, o conto é que pouco caso lle fixen porque en seguida o Julián explicando como se facía un portugués me convidou a licor café e alí nos puxemos a discutir se o devandito licor se fai con café ou coa tona da laranxa...alguén ten a receta? E casualidades da vida, apareceu Sak que resulta que tamén coñecía ao das tonas de laranxa, botamos un anaco falando e non sei como foron pasando as cousas que rematei tirada na area mil e unha veces xogando e pintando na mona todos xuntos.



Á banda da pachocha dóuselle por ir á carpa techno-dance que seica había preto da Torre e Sak máis eu collemos camiño do Desquite, onde estaban o resto dos integrantes do Arde Coruña, a saber: Snob, ifrit, ghanito, mourullo, Modesto e ascárida (bueno, faltaba Pawley). A partir daí foi o que dicía o SugarKane...al revés, al revés: decateime cando no 14 lle fun pedir ao Javi non sei que cousa para beber e non tiña a carteira nin as chaves da casa, acompañoume ghanito ao caixeiro e non sei que números marquei que se me bloqueou a tarxeta, volvemos para o 14 onde todo transcurriu correctamente como experiencia interpersoal, etílica, sobona e alucinada que era.

Menos mal que está ghanito para contar como foi toda a noite, porque eu a verdade debín ser presa dalgún meigallo porque cando saiamos do 14 case deixo a cazadora do despiste que levaba encima e nin me lembro de terlle avisado ao SugarKane da ubicación que tiñamos naquel momento, nin posiblemente doutras moitas cousas.




Sei que volvemos para casa andando o ghanito, Sak, ifrit máis eu. Nós os dous atopamos despois na estación de tren a Modesto, ascárida e a Snob, aí decateime tamén que perdera o chisqueiro e que tiña dous paquetes de tabaco, pero á hora da verdade resulta que cheguei á casa sen ningún.

E ben, deixoume ifrit na casa e seguimos coa racha del revés:

Chamei a un cerraxeiro e despois de sacar alí unha placa dunha radiografía máis non sei que outro plástico vai e cóbrame 164,72 eurales, pero que majo el tío. Resulta que tamén teño o corpo cheo de negróns que parece que me deron unha malleira, xa debín andar facendo ben a croqueta pola area...e, de novo, outra quentura desas na boca, vou ir ghuapirma á voda, menos mal que non son eu a que casa.

En resumo, que o pasei pipa, que foi unha noite de sorpresas, que non sei como non perdín a cabeza que era o que me faltaba. En definitiva, unha noite del revés ou polo menos non como a agardaba, estivo ben.

A próxima esta, non?

Blogoesmorga republicana

Unha excusa para saír: eso foi a Blogoesmorga.

Cheguei esfameada e morta de sono pero xa tiñan a cea amañada a raiña vermella, a rapaza do arco, mario, o pastor eléctrico, gustavo harvey máis Sergio, o dj da festa e-music. E non debía ter tanta fame coma o resto dos comensais que fun a única que deixou comida no plato.

Iamos ir cara o Ourense, xa que aínda faltaba tempo para as doce da noite, pero estaba pechado e no camiño tivemos tempo a falar de frases tan poéticas coma as que a rapaza do arco e o pastor eléctrico saben e a ver se teñen a ben recopilar, porque non me digan que "eses si que son ollos e non os das patacas" ou "nótase que es de cidade que non cheiras a silo" (ou algo así...) non arrancan unhas risas.A camiñata levounos cara A Reixa (un saúdo para os camareiros que xa fixemos amistade) onde nos demoramos un pouco máis do debido e por iso chegamos algo tarde á Casa das Crechas, punto de encontro desta blogoesmorga saída dun comentario de mario a harvey noutra festa e organizada pola raiña vermella.

E alí que sorpresas: marinha de allegue, jan, o artipractor, o moucho branco, lourixe, zerovacas, rosa valdeorosa, noúmenos, arale e polo menos cinco ou seis persoas máis, que dicían: eu non teño blogue. Pois mellor! Saímos das Crechas, atopeime cunha antiga compañeira de instituto que había anos que non vía e fomos cara o Tarasca onde foi un gusto coincidir na porta con fer, xornalistinha, orsinia (revulsiva blogueira con todonada) e unha rapaza fotologueira que non coñecía pero que tiven a ben saúdar por iso da educación. Comentouse que non estaban nesta blogoesmorga os "famosos" e pensei en mandarlles un paparazzi detrás deles pero nas nosas filas o fotologueiro mourente aínda non se incorporara. E nós, que somos así tan proletarios e humildes nin fotos nos sacamos a nós mesmos, así que se queda esto tal cual o páramo, escaso de reportaxe gráfica.

No Tarasca comezamos a botar de menos a torreira , a moralla e a cambote, e creo que debiamos notar a ausencia do enviado pola pirámide que eu polo menos, se estivo, non me enterei. A seguinte parada estratéxica da noite, despois de aprivisionarnos ben de licor café, foi o Avante onde amigos de noúmenos sacáronnos o sorriso con esas pelucas (a de cor rosa, preciosa) e disfraces oitenteiros. Ao saír batemos de novo con María máis con berto e despois despois continuamos cara o Forum, cara o Ruta e que vos vou contar se xa o sabedes todo.

Dicir tamén que xa que estabamos pois un tercio dos brindis foron por nós, outro tercio pola República e os que quedaban foron á saúde de maria de mallou que estaba de aniversario :)

Muchachito Bombo Inferno-Siempre que quieras


Bicos, canción adicada e ata outra!

Blogoesmorga, convocatoria pública

Día: 14 de abril, hoxe
Hora: 00:00
Lugar: Compostela, Casa das Crechas

estar alí ou non é cousa de cada un, pero prometer prometen festa

(a min sempre me teñen que correxir :D, gracias guapa)

Noite de agasallos

Pois que iamos facer o venres máis que ir dar unha volta por aí? Despois de atopar pola tarde a dúas deportistazas saíndo do ximnasio e ver que o cúmulo de casualidades nunca remata de esgotarse, perdín algo o tempo limpando a casa e cando me quixen dar conta xa era hora de ir baixando. Non querendo baixar o coche vou e collo un taxi, que cada día van máis caros, coa COPE de banda sonora. O taxista informoume que teriamos que ir polo Paseo Marítimo porque había dúas manifestacións: a dos traballadores de Atento e a dos funcionarios do Concello, ante o cal falamos tamén da prevista para o día seguinte, esa que reza...na túa puta vida.

O home deixoume preto do punto de encontro e cando me dispoñía a baixar despois de deixarlle un billete enteiriño a cambio do servicio prestado e dicirlle que quedase co cambio, vai e dime: "Oe, desexo que pases un moi bo fin de semana". Si señor, así si que da gusto.

Pois eso, que alí estiven un anaco agardando ao segundo mosqueteiro e pensando en que tal lles estaría parecendo o concerto do Matt Elliot a outras dúas almas perdidas. E unha vez listos, alá nos fomos a ver a Niño y Pistola, concerto xenial e público entregado. Vamos, que se todo ía ben ao final foi mellor ao rematar o concerto coa chegada do terceiro mosqueteiro.

Kaiser Chiefs-Ruby


Como xa é habitual, dirixímonos ao 14, agora con fotolog. O bo de andar con esta xente é que ao final conversas e música sempre están relacionadas, va que si? Pois eso, que eu de informática nin flowers, pero que me gusta escoitalos.



A próxima parada foi o Polvorín e, ao pouco, uns cantos xa se dirixían cara o Puticlú e outros decidiamos retirarnos ante o pesadelo de ter que erguerse ao día seguinte para cumprir cos compromisos e obrigas consabidas. Antes de despedirnos completei o meu trío de agasallos da noite, desexei que este quinteto da morte non se desfixese nunca e, ante a ausencia de bágoas de emoción, unha refrescante choiva primaveral veu a bendecir o desexo e fixo que a despedida fose máis curta pero non por iso menos sentida e que cada un collese camiño cara onde lle pedía o corpo.

O meu foi o da retirada a tempo e que lle volvese a tomar o gusto a Fanny e Alexander.

Fanny e Alexander-Lene

Crónica dunha festa anunciada

A festa anunciada e moi esperada por moitos (polo menos por min) foi a de e-music e botando man da sabiduría popular: pasou o día, pasou a romería. Pero que ben pasou.

Os meus momentos previos á festa paseinos traballando, co cal paso ampliamente de comentar a divertida xornada laboral ata altas horas da noite que me da que non procede. O que si procedía, unha vez ceada e lista para baixar, era chamar e localizar a xente. Ghanito, Modesto, aluguer, ictios e ascárida estaban ceando a típica comida galega que chamaremos kebab e Gustavo Harvey, Sak e os rapaces do Colectivo Oruga estaban na pizzería Roma preto do lugar do evento.



E cando cheguei ao 14 xa estaba Breogán pinchando e todos felicitando a os rapaces do proxecto-ds polo deseño dos flyers e das camisetas de e-music, a mar de chulas. E así en menos de nada o local foise ateigando de xente: os habitantes do kebab chegaron acompañados de Calidonia (vámonos de viaxe, rapaz!), chegaron tamén maria de mallou máis Lucía Aldao que andaban de celebración, Vincent Jalo e compañía, lourixe e amigos, maceirax, xente de arredemo, xente de Radio Fusión, os amigos ferroláns de Gustavo Harvey, xente que non coñecía de nada e coñecidos doutras noites coruñesas que si acudiron á chamada e foron recibidos con moita alegría.



Tocaron e sonaron xenial os rapaces de Colectivo Oruga ao tempo que se facían as proxeccións, despois Breogán seguiu pinchando, Vincent Jalo (máis majo) repartiu as chapas da sono-tone, ascárida e ghanito fixeron de fográfos oficiais coas cámaras de Modesto e de maria e foi todo un bailar, falar e non parar todos xuntos e revoltos dun lado para outro.



Ao final uns tiraron cara o Soho, outros cara o Patachim, outros cara o Puticlú, que ten uns baños vermellos e divinos a máis non poder, sendo o punto de encontro a altas horas da noite o Playa a onde chegamos poucos e por episodios, que cada un anda ao seu ritmo. Eu fun dos primeiros episodios en chegar e despois de botar un anaco perdida en compañía na pista do Playa sen localizar ao resto da xente (véxase maria, Lucía, Sak e Gustavo Harvey)e cantando eso de "Let´s make love and listen to death from above", ao final o grupo reuniuse para seguir baila que te baila. Pecháronnos o Playa, ante o cal Sak dixo a verdade da noite, que nos estaban a botar de tódolos garitos e decidimos ir a pechar outro local mítico, Soweto, que señores e señoras ten relación con Joaquín Sabina e esa canción mítica de "nos dieron las mil". E a partir de aí uns marcharon e o resto fomos a Casa Mallou a botar unhas risas.

Onte foi a ocasión que máis utilicei o móbil en toda a miña vida, se non fixen mil chamadas non fixen ningunha: ao Gustavo Harvey, a Ghanito, a mariside, a Gustavo Harvey outra vez, aos Colectivo Oruga, a Modesto, a Sak, a Sak outra vez porque non os atopaba na pista...e Calidonia quedou sen chamar porque non lle sabía o número.

É dicir, pasei toda a noite perdida entre unha morea de amigos, compañeiros e xente coñecida e fíxoseme todo tan, tan, tan corto que andaba FRUSTRADIRMA(como me acaban de dicir que confirman as fotos). Hoxe cando espertei (eu quero ser rica e non traballar) so tiña moi bos recordos da noite e unha alegría inmensa no corpo ao decatarme da boa xente que sodes e de que noites así ten que haber máis. E á xente do 14, eso, que nos vemos!



Ah, por certo: non botastes de menos a SugarKane?? Pois eso, que me dou saúdos para todos (e foron dados) por non poder asistir. Pobriño, pensaredes. De pobriño nada, que estaba disfrutando das noites de centroeuropa e por esta perdoámosche a ausencia, pero que non se volva repetir!

Estou desexando ver as fotos, porque as que quitei co móbil foron da decoración do Puticlú. Ale, ata outra.

Seica hai unha festa

A festa de e-music, este venres 16 no pub 14, na rúa San Vicente de Paul,nº 13 e comeza a eso das 12 da noite.

E digo eu que se tanta xente fala dela, será que vai ser boa cousa, non?
Eu non penso perdela, Colectivo Oruga, breogán de dj, främe coas súas video proxeccións e toda a xente que vai acudir fan prometer un venres de infarto.

Que ben.

Cea de nadal: a gran fartanza

Ghanito, o noso seleccionador, xa fixo a súa crónica sobre o once inicial e as xogadas maxistrais da noite. Fómonos atopando todos, primeiro Moinante mais eu para dirixirnos a agardar xunto con fer, que fixo a súa labor de ceibador de libros, á expedición compostelana formada por xorna, Snob, Modesto e postscriptum. Ascárida xa estaba alí e Pawley acompañounos logo da chegada de ghanito e mourullo ata o Rodicio onde estaba Arduina toda preocupada pensando que chegaba tarde.

No Rodicio comemos a fartar e menos mal, porque a noite prometía. Ifrit non sabes o que te perdeches e sabes que te queremos (e o mesmo lle digo a ictios, a dorfun, a Calidonia, a shs, a Berto, a orsinia, a nemtele, a opaco, a oko...a todos !).

O conto é que comemos moito, cumplimos bastante ben o plan que había, temos fichado ao mozo de Arduina, fer e xorna foron tomar o aire nun momento dado da noite e o resto quedamos no Desquite bailando en plan destroy e como xa era 30 de decembro cumplimos moi ben o tema este das apertas gratis: fregámonos canto quixemos, con moito amor, con moito cariño, con moito alcol, con nocturnidade e con alevosía.


Fala ghanito da versión do himno, nazón de Gatocán e teño que dicir que a versión reggaeton nazón de Breogán-Yasuri Yamileth xa a tiñan nas súas mans Sak e Gustavo Harvey a noite anterior.

Eu tamén retirei pronto que estaba que non me tiña, e quedaron Moinante (de veras que o sinto, pero xa quedaremos outra vez), Modesto, mourullo, Snob (que home, que lombo, que todo...o mundo vese doutro xeito encima de ti!), ascárida e postscriptum.

Hoxe estou coa voz crebada pero da igual, a gorxa desfeita, vou enfermar, non vou chegar a anonovo: preciso glucosa en vena.




Foi unha noite para non esquecer e anque as fotos non se corresponden coa realidade, que máis terá!!!

12 horas en Compostela

Gracias a todas/os por un día tan cheo de tantas cousas agradables, que da gusto o "majos" que fomos todos. Agardo que non teñamos que dicir algún día o de "amiguiños si, pero a vaquiña polo que vale". Ou si, que significaría que podemos dicirnos as cousas sen andar rosmando por detrás, eso sería unha bonita comunidade.

Porque o blogaliza, o blogomillo, somos todos.

E porque levo moi bo recordo de todo o mundo. Dalgunha xente levo máis imaxes que conversas, doutra, conversas e ganas de repetir compaña. De novo, gracias.

Por aquí hai máis crónicas da xantanza e camiñatas postcafé.

E volvendo ao presente, hoxe é o meu primeiro día de vacacións despois de dous anos e choveu, encántame. Mañá, como dixo algunha que outra vez Pemán, pode que chova ou pode que non e quedaremos igual que estabamos.

Apuntamentos sen xeito ningún que non veñen ao caso e que debían estar no post anterior:

"-É que eu son moi cortada e claro, non era quen de dicirlle que...

-Cortada ti??? A min dame a risa, cortada onde ho?- breve silencio.

-Aquí abaixo! Cortada aquí abaixo, ti non??"

by la panda de la pachocha